از سِمَه بگيريد يا از سُمُوّ اينها اسم و كلمه هستند . در قرآن به عيسى ( ع ) كلمه گفته شده است : « أن الله يبشرك بكلمهء منه اسمه المسيح عيسى بن مريم » ، در روايات هم ، بر اهل بيت ( ع ) ، اسم اطلاق شده است : « نحن والله اسماء الله الحسنى » تا اينجا مفهوم اسم ، روشن شد . درجات دلالت الفاظ و مفاهيم و وجودات در ميان اسامى ، از جهات متعددى ، اختلاف است ؛ يكى از جهات فرق واختلاف ، فرق از جهت درجات دلالت ونشان دادن است ، همانطور كه در مفاهيم معمولى - در غير خدا - همين طور هست . ، مثلًادر بيان حقيقت انسان بنا بر آنچه كه دركلمات يونانى ها و حكماى اسلام - كه بعد از ترجمه ى كتب يونان پذيرفته اند - مشهور است ، انسان را حيوان ناطق معرفى كرده اند . در زبان يونان قديم مى گفتند : « نوس » ، نوس يعنى مغز متفكركه بعدا به « حيوان ناطق » ترجمه شد ، « حيوان ناطق » تا حدودى نشان دهنده ى انسان است ، ولى تام نيست ، تام ، آن است كه همه‌ى مراحل قبل و بعد ، نشان داده شود ؛ قبل از حيوانيت ، نمو ، و قبل از آن ، جسم ، و قبل از آن ، جوهر ، ومراحل بعد از ناطقيت ، اگر نطق فقط درك كليات باشد ؛ مسايل احساسيات ، سپس جمع و تركيب احساس و ادراك ،